Στρατής ο ήρωας

Της Ερμηνείας Φωτιάδου

Πρωί πρωί ακούστηκε η φωνή της γειτόνισσας πούλεγε στη διπλανή της. -Ταμαθες τα μαντάτα; Πάει κι ο Στρατής. Η άλλη πετάχτηκε στο κατώφλι. – Ο Στρατής, τί; σκοτώθηκε; έ! καλά στους τόσους χρήσιμους και καλούς, πάει κι ένας άχρηστος, ένα χαμένο κορμί. – Κάλιο πεθαμένος παρά ζωντανός ο αχαΐρευτος – ακούστηκε τρίτη φωνή και στην πόρτα φάνηκε μια ξερακιανή γυναίκα- θα γλυτώσει το κρασί από δαύτον.

Συνέχεια