Στην κοιλάδα του Άδη

Του Βασίλη Κραψίτη

Ψιλοβρέχει… Περνάμε τα χωριά στα ριζά του βουνού. Μας χαμογελάει το βαθύ πράσινο και κάπου-κάπου το σταχτί. Λίγο πιο δω, κάτω απ’ το χωριά Χόικα, μας σταματάνε κάποια ερείπια. Είναι τόσο άυλη η παρουσία της παλιάς Εύροιας, της πολιτείας πού πορεύονταν αισιόδοξα στον ίδιο χώρο. Τα λίγα αυτά κατάλοιπα αφήνουν πίσω τους μια φωτεινή βολίδα. Τη μορφή του Άη Δονάτου, πού σαν επίσκοπος Ευροίας έλαβε το 381 μέρος στη Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη , όπου και επιβλήθηκε με τα θαύματα του.

Συνέχεια

Δωδώνη

Του Βασιλείου Κραψίτη

Πάντα σχεδίαζα το ιερό τούτο προσκύνημα. Χρόνια ένοιωθα την ανάγκη να προετοιμάσω τον εαυτό μου να δεχτεί το πνευματικό τούτο βάφτισμα, να νοιώσει τη γλώσσα των Πελειάδων. Κάτω στον κάμπο ανατριχιάζουν στο πρωινό αγέρι μαγευτικά ατελεύτητα βελούδα. Στους φράχτες κυριαρχεί το φανταχτερό λούσο της αμυγδαλιάς και πιο κει το πυκνό χιόνισμα της αχλαδιάς. Και παπαρούνες αιμάτινες, χιλιάδες παπαρούνες. Κι’ αριστερά μας το γαλανό στον πιο ζωηρό χρωματισμό, ένα απέραντο γαλάζιο, καθάριος ουρανός και το ατεμάχιστο γαλάζιο της λίμνης που μας γεννάει στην ψυχή μας τόσο πρωτόγνωρα συναισθήματα.

Συνέχεια