«…είχον τοσαύτας γνώσεις γεφυριστικάς, όσας ημείς περί της σινικής γλώσσης.»

Στην Ήπειρο, το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, κυρίως όταν ο Αχμέτ Ρασήμ Πασάς (Ahmet Rasim Paşa 1826 – 1897) ήταν Βαλής των Ιωαννίνων (1868-71 και 1878-1880), έγινε μια προσπάθεια ανάπτυξης του οδικού δικτύου της περιοχής. Ανοίχτηκαν δρόμοι, κατασκευάστηκαν νέες γέφυρες, όμως κάποια από αυτά τα έργα δεν άντεξαν στον χρόνο. Ανάμεσα τους και μια νέα τότε γέφυρα στον Ζαγορίτικο ποταμό, που φτιάχτηκε ως αντικατάσταση της παλιάς γεφύρωσης της «Κυράς», η οποία κάποια χρόνια πιο πριν είχε καταρρεύσει. Και η νέα όμως αυτή κατασκευή στην Μπαλντούμα, δεν είχε τύχη…  

Στην εφημερίδα του 19ου αιώνα «Νεολόγος» που κυκλοφορούσε την εποχή εκείνη στην Κωνσταντινούπολη, στην ανταπόκριση (επιστολή) που στάλθηκε από την Ήπειρο τον Δεκέμβρη του 1974 (αρ. φ. 1782, Ιανουάριος 1875), διαβάζουμε σχετικά:

«Η Α. Εξ.(*) ως εκ της ώρας του έτους των αδικόπων υετών και της κάκιστης καταστάσεως των οδών υπέφερεν αρκούντως καθ΄οδων, αλλ΄αφ΄ετέρου είδεν ιδίοις όμμασι την άθλιαν κατάστασιν των οδών, δια την κατασκευήν των οποίων εκατομμύρια εδαπανήθησαν, την έλλειψιν γεφυριών εις τους ποταμούς και το δύσκολοντης συγκοινωνίας εν ώρα χειμώνος και λίαν εβλάβη η φιλάνθρωπος και πατρική αυτού καρδία. Καθ΄ α δε πληροφορούμαι, απέτεινε σοβαράς παρατηρήσεις τοις αρμοδίοις και προέχουσι του τόπου επί τη τοιάυτη καταστάσει των οδών και της συγκοινωνίας. Ως αληθής δε πατήρ και μεριμνών υπέρ των πασχόντων, δεν ηρκέσθη μόνον εις παρατηρήσεις, άλλα και πρώτος ηνέωξε το βαλάντιον αυτού και προσήνεγκε δέκα χιλιάδας γροσίων προς κατασκευήν της γεφύρας της λεγομένης του Βαλδούμα, η έλλειψις της οποίας πολλά παρέχει τα δυσάρεστα και επιβλαβή, διότι εν καιρώ χειμώνος και υετών θυελλών επί πολλάς ημέρας εμποδίζει το ταχυδρομείον, τα εμπορικά κερβάνια, τους ταξειδιώτας τους εξ’ ‘Ιωαννίνων εις Θεσσαλίαν και αλλαχού μεταβαίνοντας, και πολλοί κινδυνεύουσι κατά την διάβασιν του ποταμού. Απέχει δε το μέρος τούτο τρείς ώρας προς ανατολάς των Ιωαννίνων, και η γέφυρα αυτή χρησιμεύει, ίνα διαβαίνωσι τον εκ του Ζαγορίου κατερχόμενον ποταμόν, Διπόταμον καλούμενον και συμβάλλοντα κατά το μέρος τούτο και του Αράχθου (ποτάμι Άρτας). Αφού παρεσύρθη υπό του ποταμού η αρχαία γέφυρα, κατεσκευάσθη διοικητική προνοία προ τινών ετών νέα, ήτις μετ’ ολίγον παρεσύρθη, διότι και οι τέκτονες και οι επιφορτισθέντες την εποπτείαν της κατασκευής είχον τοσαύτας γνώσεις γεφυριστικάς, όσας ημείς περί της σινικής γλώσσης».

(*)  Πιθανών πρόκειται για τον Χουσνή Πασά (Hüsni Pasa) που υπηρέτησε στα Γιάννινα τη διετία 1875-77.