Μονοπάτι «Κουιάσα – Πουλιάνα» – Καλαρρύτες – Συρράκο

Μια όμορφη και εύκολη πορεία στα Τζουμέρκα. Πρόκειται για μια σχετικά κυκλική διαδρομή που διασχίζει δυο διαφορετικά και πολύ όμορφα μονοπάτια τα οποία ενώνουν δυο ονομαστά Βλαχοχώρια, το Συρράκο και τους Καλαρρύτες.

Αφετηρία αλά και τελικός προορισμός αυτής της διαδρομής μας είναι η είσοδος του μονοπατιού της «Κουιάσα – Πουλιάνα» που βρίσκεται πάνω στον τμήμα του επαρχιακού δρόμου που ενώνει τα γειτονικά χωριά Κηπίνα και Καλαρρύτες.

Εκεί (υψόμετρο 800μ.) υπάρχει σχετική σήμανση όπου μας δείχνει την αρχή του μονοπατιού που οδηγεί μέσα στην ποταμιά του Χρούσια, προς το παλιό πέτρινο γεφύρι του ρέματος αλλά και στον πρώην νερόμυλο που ανακαινισμένος τα τελευταία χρόνια λειτουργεί τους καλοκαιρινούς μήνες ως «καφέ».

Το μονοπάτι αυτό θα το ακολουθήσουμε για πολύ λίγα μέτρα και μόλις συναντήσουμε την πρώτη διακλάδωση του θα πάρουμε πορεία προς τα δεξιά. Ανεβαίνουμε την πέτρινη σκάλα και ακολουθούμε το μονοπάτι μας. Αρχίσουμε να ανηφορίζουμε για τους Καλαρρύτες διασχίζοντας ένα πέρασμα που φιδωτά ξεδιπλώνεται στην πλαγιά. Περίπου 45’ – 50΄χρειάζονται για φτάσουμε στο όμορφο χωριό των Καλαρρυτών που σε υψόμετρο 1120 μ. βρίσκεται «σκαλωμένο» στις Δυτικές πλαγιές της οροσειράς της Πίνδου. Αναμφισβήτητα από τα πιο όμορφα χωριά της Ηπείρου, και η κάθε μας επίσκεψη σ’ αυτό είναι ένα ευχάριστο γεγονός.

Διασχίζουμε το χωριό με τα όμορφα καλντερίμια του και βγαίνουμε κατευθυνόμενοι προς το κύριο και πιο γνωστό μονοπάτι που ενώνει τα δυο χωριά. Βγαίνοντας από το χωριό συναντάμε τις πινακίδες που μας υποδεικνύουν προς τα που θα πρέπει να πάμε.

Κινούμαστε πλέον στο πιο γνωστό και περπατημένο περάσματα της περιοχής, μια πολύ όμορφη διαδρομή, πόλος έλξης πολλών φίλων της πεζοπορίας που επισκέπτονται τα δυο αυτά χωριά.

Μπαίνουμε στο μονοπάτι που κατηφορίζει προς τον ποταμό Χρούσια, περνώντας από κάποια πολύ όμορφα αλλά και άγρια τμήματα. Η διαδρομή, παρόλο που κάποια μικρά τμήματα της είναι σχετικά απότομα σε όλο της το μήκος είναι ασφαλής. Το μονοπάτι μας είναι ευδιάκριτο και πολύ καλά σηματοδοτημένο. Χρειάζεται να περπατήσουμε για ένα χρονικό διάστημα  λίγο μεγαλύτερο από τη 1 ώρα ως που να φτάσουμε στο μαγευτικό Συρράκο.

Στο πετρόκτιστο Συρράκο με τα όμορφα καλντερίμια του και τα θαυμάσια σπίτια του είναι ασφαλώς ένα σημείο όπου χρειάζεται να γίνει μια καλή στάση.

Φεύγοντας από τη πλατεία του χωριού, κατευθυνόμαστε προς την έξοδο του και τον ασφαλτόδρομο. Για λίγο οδοιπορούμε πάνω στον επαρχιακό δρόμο έως ότου  συναντήσουμε το αθλητικό κέντρο που φέρει το όνομα της χρυσής ολυμπιονίκης του 2004 στο «βάδην», της Αθανασίας Τσουμελέκας, η καταγωγή της οποίας είναι από το Συρράκο.

Ακριβώς απέναντι από το αθλητικό κέντρο, το σημείο αυτό χρειάζεται λίγη προσοχή, βλέπουμε τα σημάδια που μας βάζουν στο μονοπάτι  μας.

Μπήκαμε πλέον στο τελευταίο τμήμα της διαδρομής μας και ακολουθώντας το μονοπάτι κατηφορίζουμε προς την γέφυρα της Κουϊάσας, στην οποία και φτάνουμε έπειτα από περίπου 1 ½ ώρα πεζοπορίας. Η θέα σε όλη τη διαδρομή είναι πολύ όμορφη και ίσως στην αρχή αυτού  του τελευταίου τμήματος της η πιο εντυπωσιακή. Η πορεία μας σε όλο της το μήκος έγινε πάνω σε ένα καθαρό και ευδιάκριτο μονοπάτι , η χιλιομετρική της απόσταση είναι περίπου 11 – 12 χλμ και ο χρόνος που απαιτείται για να γίνει είναι 3 ½ περίπου ώρες.

 

Η διαδρομή έγινε τον Δεκέμβρη του 2019