Μικρό Πάπιγκο – κορυφή Αστράκας

Από το χωριό μικρό Πάπιγκο (975 μ. υψόμετρο) ξεκινάει ένα από τα πιο γνωστά και περπατημένα μονοπάτια της Τύμφης που οδηγεί προς την Δρακόλιμνη (ο πιο συνήθης ορειβατικός προορισμός του) αλλά επίσης διακλαδώνεται και κατευθύνεται σε ορισμένες από τις πιο εντυπωσιακές κορυφές του βουνού. Μια από αυτές είναι η «Αστράκα», τοπωνύμιο που σημαίνει «σκεπή» (κοινή ρίζα με το όστρακο, αστράκη κ.α.) και της δόθηκε εξαιτίας της θέσης της, αφού σαν σκεπή ορθώνεται πάνω από το χωριό.

papigo_astraka

Για να ανέβουμε λοιπόν στο ψηλότερο σημείο της «σκεπής του Πάπιγκου» παίρνουμε το μονοπάτι που ξεκινάει μέσα από το χωριό και ανηφορίζει  προς το βουνό, ακολουθώντας αρχικά τις ενδείξεις προς «Δρακόλιμνη». Σχεδόν αμέσως βγαίνοντας από το χωριό συναντάμε την βρύση «Αβραγωνιά» (1015 μ.). Είναι η πρώτη από τις τρεις βρύσες που θα συναντήσουμε σ’ αυτήν μας την πορεία και όλες τους βρίσκονται στο πρώτο τμήμα της διαδρομής μας. Συνεχίζουμε την ανάβαση  μας ακολουθώντας το μονοπάτι που στο τμήμα του αυτό ελίσσεται μέσα στην πλούσια βλάστηση της περιοχής. Σύντομα και μετά από μια πορεία μικρότερη των 30΄ φτάνουμε στην επόμενη βρύση (Αντάλκη) που βρίσκεται σε υψόμετρο 1200 μέτρων και απέχει από το χωριό 1.78 χλμ. Από εδώ και πάνω το τοπίο σταδιακά αλλάζει αφού όσο ανηφορίζουμε βλέπουμε τη ψηλή βλάστηση να αραιώνει όλο και πολύ. Περίπου 20΄πορείας μετά από την βρύση «Αντάλκη» συναντάμε ένα κιόσκι που από εκεί μπορούμε να απολαύσουμε τη θέα προς τη γύρω περιοχή και το χωριό Μεγάλο  Πάπιγκο. Χρειάζονται ακόμη 10’- 15΄ πεζοπορίας για να φτάσουμε στην 3η και τελευταία βρύση της διαδρομής μας, του «Τράφου», που την συναντάμε σε υψόμετρο 1525 μέτρων, έχοντας διανύσει ως τώρα μια απόσταση περίπου 3.66 χλμ.

Συνεχίζουμε για περίπου 15΄ακόμα την πορεία μας πάνω στο μονοπάτι που οδηγεί προς το καταφύγιο ώσπου να συναντήσουμε μια διακλάδωση του που φεύγει προς τα δεξιά. Στο σημείο αυτό μια πινακίδα μας δείχνει την κατεύθυνση που πρέπει να πάρουμε και εμείς ακολουθούμε την ένδειξη της, «Αστράκα 2:30’» και μπαίνουμε στο νέο μονοπάτι μας. Το πρώτο αυτό τμήμα του μονοπατιού που διανύσαμε ως τώρα(συνολικής διάρκειας περίπου 1.30-2 ωρών) ήταν ευδιάκριτο και άριστα σηματοδοτημένο ενώ είχε και κατασκευασμένους χώρους ξεκούρασης (κιόσκια) που κάποια διέθεταν και πόσιμο νερό. Από εδώ και πέρα όμως τα πράγματα αλλάζουν. Το μονοπάτι εξακολουθεί να είναι ευδιάκριτο (χωρίς τόσο συχνή σήμανση), όμως στην συνέχεια της ιδιαίτερα ανηφορικής μας πορείας  ως την κορυφή δεν συναντήσαμε πουθενά αλλού σκιερό μέρος, ούτε και πόσιμο νερό.

Μπαίνοντας πλέον στο νέο μας μονοπάτι αρχικά και για περίπου 30’ κινούμαστε ομαλά ανηφορικά περνώντας κάτω από τα απότομα βράχια της Αστράκας και πάνω από το χωριό Πάπιγκο. Πολύ γρήγορα όμως η διαδρομή μας αρχίζει να ανηφορίζει όλο και πιο απότομα και το πέρασμα της να γίνεται σε όλο και πιο σκληρό έδαφος. Πριν συμπληρώσουμε 1 ώρα πορείας πάνω στο νέο μας μονοπάτι αυτό ξαναδιακλαδώνεται. Ο ένας κλάδος του φεύγει δεξιά και οδηγεί προς το βάραθρο της «Προβατίνας» και ο άλλος ανηφορίζει προς την κορυφή της Αστράκας. Στο σημείο αυτό υπάρχουν πάνω σε βράχους και με μπογιά κάποιες σημάνσεις που μας δείχνουν τις σωστές κατευθύνσεις.

Ακολουθούμε το μονοπάτι που οδηγεί προς την κορυφή και στο τελευταίο αυτό τμήμα του γίνεται όλο και πιο ανηφορικό. Χρειάζεται να περπατήσουμε ακόμη 1.30-2 ώρες (συνολικός χρόνος της ανάβασης περίπου 4 ½ ώρες) ώσπου να φτάσουμε στην κορυφή της Αστράκας στα 2432 μέτρα που αποτελεί την 3η ψηλότερη κορυφή της Τύμφης, αμέσως μετά από αυτές της «Γκαμήλας» (2497 μ.)και της «Γκούρας»(2467 μ.).

Δεν πρέπει να παραλείψουμε ότι στην πορεία μας αυτή, που έγινε τον Ιούνιο του 2015, στο ξεκίνημα της και ενώ ακόμη βρισκόμασταν στο μικρό Πάπιγκο, μας πλησίασε ένας σκύλος με πρόβλημα στο πόδι του. Μόλις ξεκινήσαμε αυτός άρχισε να μας ακολουθεί και να ανηφορίζει μαζί μας. Και ενώ εμείς πιστεύαμε ότι εξαιτίας του προβλήματος του πολύ γρήγορα θα μας εγκατέλειπε, με έκπληξη τον είδαμε να συνεχίζει!!  Έστω και κουτσός ανέβηκε στην κορυφή της Αστράκας!! Εκεί αφού μοιραστήκαμε το κολατσιό και απολαύσαμε μαζί τη θέα πήραμε και πάλι παρέα τον δρόμο της επιστροφής.

Advertisements