Το μνημείο της Βούλας Νικητίδου

Στην Τύμφη στην περιοχή της «λούτσας του Κάτσινου» πάνω σ’ έναν βράχο βρίσκεται τοποθετημένη μια αναμνηστική πλακέτα. Είναι αφιερωμένη στην μνήμη της ορειβάτισσας Βούλας Νικητίδου που τον Μάιο του 1999 έχασε την ζωή της στην περιοχή. Την έβαλαν εκεί τα μέλη της Ορειβατικής Λέσχης Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.) τιμώντας έτσι την μνήμη της αφού η άτυχη ορειβάτισσα ήταν μέλος της λέσχης τους και την ημέρα που σκοτώθηκε συμμετείχε σε εκδρομή του Ο.Λ.Θ.

Για το τι έγινε την ημέρα εκείνη αλλά και λίγα στοιχεία για το ποια ήταν η Βούλα Νικητίδου βρήκαμε στην σελίδα του Ο.Λ.Θ.:

«Το Σάββατο 15/5/99, δύο ορειβατικές ομάδες της Ο.Λ.Θ. (σύνολο 30 ατόμων) πραγματοποιούσαν διάσχιση του ορεινού όγκου της Γκαμήλας. Η πρώτη ομάδα, ανάμεσα τους και η Βούλα Νικητίδου, ξεκίνησε από την περιοχή Νταβαλιστα (Μονή Στομίου) και ανέβηκε στην Γκαμήλα (2.497μ), μέσα από το χιονισμένο λούκι μεταξύ Γκαμήλας και Πλοσκού. Η δεύτερη ομάδα ξεκίνησε από το Μικρό Πάππιγκο και αφού ανέβηκε στην Αστράκα, διέσχισε το οροπέδιο έως τον Καρτερό. Οι δυο ομάδες συναντήθηκαν στο χιονισμένο λούκι του Καρτερού, από όπου και κατέβηκαν φθάνοντας, με πολύ κέφι, στην περιοχή  Λούτσα του Κατσανου στις 7μ.μ. Σε (2) ώρες θα έφθαναν στο Βρυσοχώρι όπου και θα διανυκτέρευαν.

Εκεί στα (1.900μ), το μονοπάτι στρίβει λίγο δεξιά και μετά από 10 λεπτά κατάβασης, καταλήγει ομαλά στην Λούτσα. Σε αυτό το σημείο το μικρό παγούρι που είχε η Βούλα στην ζώνη της λύθηκε και, προσπαθώντας να το πιάσει, γλίστρησε σε πολύ στενό και απότομο χιονισμένο λούκι, με μήκος 90μ και κλίση 60 μοίρες, ενώ  γύρω υπήρχαν βράχια.

Το χιόνι ήταν πολύ σκληρό γιατί το λούκι καλύπτεται από δένδρα, και ήταν ήδη αργά το απόγευμα. Αν και η Βούλα είχε πιολέ, η πτώση έγινε ανεξέλεγκτη, και σταμάτησε στην βάση από το λούκι, με τραύμα στο πίσω μέρος του κεφαλιού της. Το χτύπημα ήταν μοιραίο. Η ομάδα της Ορειβατικής Λέσχης έφτιαξε φορείο και την κατέβασε γρήγορα στο Βρυσοχώρι, και από εκεί στο νοσοκομείο των Ιωαννίνων. Την Κυριακή κατά την επιστροφή, η Ο.Λ.Θ. παρέθεσε γεύμα στα Μετέωρα εις μνήμην της.

 Η Βούλα ήταν για πολλά χρόνια η ψυχή της Λέσχης, ταμίας στο Δ.Σ., φρόντιζε και πρόσφερε στην Ο.Λ.Θ. με πάθος. Ήταν μεθοδική και τακτική σε όλα της. Πίστευε και ήταν ανυποχώρητη σε ιδανικά όπως δημοκρατία, ισότητα, φιλιά, τιμιότητα, ειλικρίνεια. Είχε έλθει από την Ρουμανία όπου μεγάλωσε και σπούδασε Χημικός Μηχανικός. Πολλά και όμορφα τα ενδιαφέροντα της: ορειβασία, κολύμπι, ποδήλατο, σκι, ορειβατικό σκι, πατινάζ, γυμναστική, χορός, μουσική. Τα έκανε όλα στον υπέρτατο βαθμό, σε σημείο να απορείς που έβρισκε τόση ενέργεια. Πρόσφατα ήταν πρώτη νικήτρια στον αγώνα παλαιμάχων ορειβατικού σκι που έγινε τον Μάρτιο στον Όλυμπο.

Όσοι είχαν την τύχη να την γνωρίσουν (και είναι πάρα πολλοί) θα την θυμούνται πάντα δυναμική και ακούραστη να δίνει χαρά, κέφι και ζωντάνια. Η Ορειβατική Λέσχη και οι φίλοι της βοήθησαν στην κηδεία που έγινε την Τρίτη 18/9/99 και στο 40ημερο μνημόσυνο. Στην Γκαμήλα, έστησαν αναμνηστική στήλη με πλακέτα πάνω στο μονοπάτι Βρυσοχώρι – Λούτσα Κατσανου, και τοποθέτησαν γρανιτένια σκαλιστή πλάκα, στην βάση από το λούκι, σαν ελάχιστο δείγμα τιμής για την φίλη και ορειβάτισσα.

Επίσης, στις 5/9/99, στον ορειβατικό μαραθώνιο αγώνα που διεξάγεται κάθε χρόνο στον Όλυμπο, απονεμήθηκε στην πρώτη νικήτρια αναμνηστική πλακέτα εις μνήμην της. Στον ίδιο αγώνα, στελεχώθηκε από την Ο.Λ.Θ. και ο σταθμός έλεγχου της Σκούρτας στα (2.485μ), όπως κάθε χρόνο η Βούλα συμμετείχε και βοηθούσε στην διοργάνωση. Η Ο.Λ.Θ. θα διοργανώνει κάθε Μάιο ανάβαση στην Γκαμήλα εις μνήμην της. Η Λέσχη ευχαριστεί όλους όσους βοήθησαν με κάθε τρόπο στις δύσκολες αυτές στιγμές, όπως επίσης και για τις χρηματικές δωρεές, στεφάνια και τηλεγραφήματα.

Η Βούλα είναι στην καρδιά μας μαζί με τους Μπουντόλα, Δελημπαλτά, Γαβρή, που ήταν στην Ο.Λ.Θ., άλλα και τους άλλους συνορειβάτες: Παπανδρέου, Τσουπρά (Ε.Ο.Σ. Αθηνας) και, Μαρουλά, Πεολίδη, Βλάχο, Αδαμαντίδη (Σ.Ε.Ο. Θεσ/νίκης), που έφυγαν πρόσφατα».

Advertisements