Μεσούντα – Αχελώος – Φαράγγι Φάγγου

Μια όμορφη πεζοπορική διαδρομή που κάναμε στη περιοχή της Κοκκινόλακκας των Αγράφων συμμετέχοντας στην εκδρομή που οργάνωσε στις αρχές του περασμένου Σεπτέμβρη ο Ορειβατικός σύλλογος Ιωαννίνων. Αφετηρία της διαδρομής αυτής ήταν το χωριό Μεσούντα Άρτας και η πεζοπορική μας πορεία ξεκίνησε έξω από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου.

faggou

Αρχικά ακολουθήσαμε τον ασφαλτόδρομο που ξεκινάει από τη κάτω πλευρά του προαυλίου της εκκλησίας και κατευθύνεται προς τη ποταμιά του Αχελώου και το φαράγγι του Φάγγου. Πολύ γρήγορα και φτάνοντας προς τα τελευταία (από τη πλευρά εκείνη) σπίτια του χωριού αφήσαμε τον δρόμο και αρχίσαμε να κατηφορίζουμε προς την ποταμιά ακολουθώντας κάποια περάσματα που διακρίνονταν στη πλαγιά. Στα μονοπάτια αυτά δεν υπάρχει κάποια σήμανση αλλά αυτό δεν μας δημιούργησε κανένα πρόβλημα αφού όλες τους οι διακλαδώσεις, άλλες πιο σύντομα και άλλες με πιο πολύ δρόμο, καταλήγουν στις όχθες του ποταμού Αχελώου.

Φτάνουμε στη ποταμιά. Είμαστε ανάμεσα στα χωριά Μεσούντα και Μυρόφυλλο Τρικάλων. Εδώ όπου βρισκόμαστε είναι στα όρια της Ηπείρου με τη Θεσσαλία και λίγο πιο κάτω συνορεύουν τρεις νομοί, ένας της Ηπείρου (Άρτας) και δύο της Θεσσαλίας (Τρικάλων και Καρδίτσας). Απολαμβάνουμε την όμορφη θέα της περιοχής αλλά όχι και τον Αχελώο. Το ποτάμι την ημέρα που το επισκεφτήκαμε ήταν έντονα θόλο εξαιτίας των βροχοπτώσεων των προηγουμένων ωρών. Είχε πάρει αυτό το άσπρο χρώμα, που σ’ αυτό όπως λέγεται ότι οφείλεται και η άλλη ονομασία του Αχελώου που είναι Ασπροπόταμος. Το χρώμα αυτό του ποταμού δημιουργείται από τους κόκκους της αργίλου που παρασέρνει στο ορμητικό διάβα του, από το ξεκίνημα του από τις πηγές που βρίσκονται κυρίως στο βουνό Περιστέρι (ή Λάκμος) ως τις εκβολές του στο Ιόνιο. Η μακρά αυτή πορεία του Αχελώου, μήκους περίπου 220 χιλιομέτρων, καθιστά το ποτάμι αυτό ως το δεύτερο μεγαλύτερο της Ελλάδος (μετά τον Αλιάκμονα 297 χλμ.).

Σιγά – σιγά αρχίζουμε να κινούμαστε παράλληλα με τη πορεία του νερού. Περπατάμε δίπλα στο ποτάμι ως  το σημείο όπου η κοίτη του στενεύει και γίνεται ορατό πλέον ότι σύντομα θα αρχίσουμε να μπαίνουμε στο φαράγγι Φάγγου (πιθανόν βλάχικη τοπωνυμία που σημαίνει οξιά). Στο σημείο αυτό αφήνουμε πλέον τη ποταμιά και αρχίζουμε να ανηφορίζουμε προς τα πάνω. Περνάμε από πλατώματα και είναι ορατές οι παλιές τοιχοποιίες που ξεχώριζαν τα χωράφια της περιοχής που βρίσκονταν στο σημείο αυτό. Εδώ συναντάμε και τον χωματόδρομο που κατηφορίζει από τη Μεσούντα. Είναι ο ίδιος δρόμος που αρχικά ακολουθήσαμε φεύγοντας το πρωί από το χωριό. Το πρώτο τμήμα του είναι ασφαλτοστρωμένο αλλά βγαίνοντας από το χωριό και πλησιάζοντας προς τη ποταμιά η άσφαλτος τελειώνει και αρχίζει ο χωματόδρομος που καταλήγει στο σημείο αυτό. Για λίγα μέτρα περπατάμε στον δρόμο ώσπου σε μια δεξιά του στροφή βλέπουμε στην άλλη μεριά την αρχή του μονοπατιού που μπαίνει στο φαράγγι και το ακολουθούμε. Στόχος μας να μπούμε στη περιοχή του Φάγγου, και να επισκεφτούμε το σημείο όπου τον Ιούνιο του 1945 σκοτώθηκε ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, Άρης Βελουχιώτης. Το μέρος αυτό απέχει από την είσοδο του φαραγγιού περίπου 30 ως 40 λεπτά και η διέλευση του πολύ καλά σηματοδοτημένου μονοπατιού απαιτεί (σε ορισμένα μικρά τμήματα) μια κάποια πιο αυξημένη προσοχή. Μάλιστα στο πιο δύσβατο σημείο της διαδρομής έχει τοποθετηθεί και συρματόσχοινο για να περιοριστεί ο όποιος κίνδυνος.

Αφού τελείωσε η επίσκεψη μας στον ιστορικό αυτόν χώρο πήραμε το δρόμο της επιστροφής και βγήκαμε από το φαράγγι ακολουθώντας το μονοπάτι που μας έφερε ως εδώ. Φτάνοντας στην είσοδο-έξοδο του φαραγγιού συναντήσαμε τον χωματόδρομο μας, τον οποίο και πήραμε για να επιστρέψουμε στη Μεσούντα, μετά από πορεία μικρότερη της μιας ώρας.

 

Η πεζοπορική αυτή πορεία έγινε τον Σεπτέμβριο του 2014

Advertisements