Ρακί από τη Μόλιστα

Του Γιάννη Λυμπερόπουλου

…Το κρασί και το τσίπουρο (ρακί) της Μόλιστας, ήταν φημισμένα κείνα τα χρόνια. Μόνο, που ελάχιστο απ’ αυτά έφτανε στο Παζάρι της Κόνιτσας. Το περισσότερο, έμνησκε στο χωριό και καταναλώνονταν ολοχρονίς στα σπίτια…
Λένε μάλιστα, πως κάποτε, δυό παλιοί Μολιστινοί, σαν τέλειωσε τον Οκτώβρη η απόσταξη των σταφυλιών, ένα πρωινό, πήραν από μια νταμιζάνα τσίπουρο ο καθένας και τράβηξαν το δρόμο της Κόνιτσας, να το πουλήσουν στο Παζάρι.

Περπατώντας τον κατήφορο -κουράστηκαν, έτσι, που όταν έφτασαν στο Κρυονέρι, έπεσαν κάτω σα ξεροί… Και στρώθηκαν…
Κουβεντιάζοντας εκεί, αντίκρυ, για κάμποση ώρα, ο ένας απ’ τους δυο, ένοιωσε το λαρύγγι του στεγνό, και σκέφθηκε πως δεν θάταν άσχημο, να το δρόσιζε με λίγο τσίπουρο…
Έλα όμως, που δεν ήθελε να θίξει το δικό του, αφού ήταν για πούλημα…
Τούρθε, λοιπόν η ιδέα ν’ αγοράσει απ’ τον άλλο…
– Για πούλημα δεν τόχεις το ρακί, κουμπάρε;
– Λόγος να γίνεται; Και βέβαια, αποκρίθηκεν εκείνος.
– Έ! Τότε, πάρε μια δραχμή και βάλε μου μια κούπα…

Πήρεν ο άλλος τη δραχμή και λέγοντας: «Καλή Αρχήν, γιόμισε την κούπα…
‘Ύστερα όμως από λίγο, ο δεύτερος, σκέφτηκε πως μάλλον άδικα βασανίζονταν κι’ αυτός κρατώντας τη δραχμή στο χέρι, μ’ ένα λαιμό κατάστεγνο… Γι’ αυτό, και ζήτησ’ απ’ τον πρώτο, ν’ αγοράσει μια δραχμή ρακί κι αυτός…

Ήρθαν έτσι τα πράματα, που ο πρώτος ήταν αδύνατο να του αρνηθεί. Άλλωστε σκέφτηκε: «Για πούλημα δεν τόχω»;
Πήρε, λοιπόν πίσω τη δραχμή του και γιόμισε την κούπα του… πελάτη.
Όπως είναι φανερό, μια τέτοια δουλειά όταν ξεκινάει, δύσκολα να σταματήσει… Ο πρώτος έχοντας στα χέρια του το φράγκο, δε δίστασε να πάει για δεύτερο ρακί… Το ίδιο μετά, έκανε κι ο δεύτερος…. Κι έτσι σιγά-σιγά, εκεί στο σταυροπόδι, και με το πάνε κι’ έλα της δραχμής, πήρε κατήφορο η….συναλλαγή και οι νταμιζάνες άδειασαν…

Όποτε, μια κι’ είχαν ξεπουλήσει, σκέφτηκαν πως το ταξίδι για την Κόνιτσα, ήταν ανώφελο.
Κι’ έτσι με βήματα ανάλαφρα, τούτη τη φορά, πήραν τον ανήφορο του Γιόρακα. Και τραγουδώντας το καταμεσήμερο έφτασαν στο χωριό.. Όσοι τους είδαν έμειναν με την εντύπωση, πως είχαν, όπως λένε, «μοσχοπουλήσει» το ρακί…
Όσο γι’ αυτούς τους ίδιους ούτε συζήτηση να γίνεται, το πόσο ήταν βέβαιοι για την πετυχημένη τους συναλλαγή…

Αναδημοσίευση από το βιβλίο του Γιάννη Λυμπερόπουλου «Ορεινοί και Μεθόριοι»

Advertisements