Οι κλέφτες αναμένοντες το έαρ

Ήσυχα που είναι τα βουνά, ήσυχοι που είν΄ οι κάμποι!
δεν καρτερούνε θάνατο, γεράματα δεν έχουν,
μον’ καρτερούν την άνοιξη, το Μάη το καλοκαίρι
να ιδούν τους Βλάχους τα βουνά, να ιδούν ταις Βλαχοπούλαις,
νακούσουν τα Βλαχόπουλα λαλώντας ταις φλογέραις
βόσκοντας τα κοπάδια τους με τα χοντρά κουδούνια.

Όντας θα στήσουν τα μανδριά, την αρτησιά να φτιάσουν
θα βγουν και τα κλεφτόπουλα να παίζουν, να χορεύουν.
Συχνά συχνά θα ροβολάν’ς τους κάμπους των Φερσάλων,
να πιάνουν Τούρκους ζωντανούς, να γδύνουν σκοτωμένους,
να φέρνουν γρόσια και φλωριά,  κ’ εκεί να τα μοιράζουν,
και να χαρίζουν κανά δυο’ς ταις άσπραις Βλαχοπούλαις,
κλέφτοντας και κάνα φιλί, και γλυκοπαιγνιδάκι.

Παλιό Ηπειρώτικο δημοτικό τραγούδι, που το ανθολόγησε ο Παναγιώτης Αραβαντινός στη συλλογή του με τα Ηπειρώτικα δημοτικά τραγούδια.

Advertisements